Abstract
Dostonchilik noyob san’at turi sifatida ijodkor-baxshilar tomonidan ustoz-shogird an’anasi doirasida saqlab kelmoqda. Respublikamiz hududida shakllangan va hozirgacha davom etib kelayotgan dostonchilik maktablari say’-harakati bilan katta miqdordagi dostonlarimiz ma’naviy meros sifatida yetkazib berilgan.
Ming yillar davomida yaratilib, sayqal topib, avloddan-avlodga o‘tib kelayotgan bu betakror ma’naviy merosimiz durdonalarida xalqimizning o‘ziga xos dunyoqarashi, azaliy e’tiqodiy tushunchalari, keng tafakkur tarzi, hayotga bo‘lgan estetik munosabati, orzu-intilishlari, istak-umidlari, urf-odatlari talqini betakror badiiy ifodasini topganligi bilan alohida e’tiborni tortadi. Ushbu maqolada “Alpomish”da “tuhfa to‘n olish” motivi badiiy talqini yoritilgan.
References
Ингёнг О. “Алпомиш” ва “Жумўнг” достонларининг қиёсий типологияси: Филол. фан докт. дисс. ... автореф. – Тошкент, 2014. – 75 б.
Шукуров Н. “Алпомиш” достони ҳақида // Шарқ юлдузи. – Тошкент, 1956. – 2-сон. – Б.99
Авазхон. – Б. 307.
Турдимов Ш. Этнос ва эпос. – Тошкент: Ўзбекистон, 2012. – 96 б.
Эшонқул Ж. Эпос ва маросим // Эпик тафаккур тадрижи. – Тошкент: Фан, 2006. – Б.3-11.
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.