Abstract
Mazkur maqolada ekologik taʼlim-tarbiya berishning asosiy mezonlari ilmiy-nazariy jihatdan tahlil qilingan. Unda jamiyatda ekologik ong va ekologik madaniyatni shakllantirish, o‘quvchilarda tabiatga nisbatan masʼuliyatli munosabatni rivojlantirish, shuningdek, ekologik tarbiyaning samaradorligini oshirishga xizmat qiluvchi pedagogik yondashuvlar yoritilgan. Shuningdek, ekologik taʼlimning mazmuni, shakl va metodlari zamonaviy yondashuvlar asosida tahlil qilinib, taʼlim tizimida barqaror rivojlanish tamoyillarini tatbiq etishning ahamiyati asoslab berilgan.
Maqolada ekologik qadriyatlarni yosh avlod ongiga singdirishning dolzarbligi hamda o‘qituvchining bu jarayondagi roli alohida ko‘rsatib o‘tilgan.
References
Yoqubov, A. A. (2021). Ekologik ta’lim va tarbiya asoslari. – Toshkent: “Fan va texnologiya” nashriyoti, 180 b.
To‘xtasinov, A. M. (2019). Barqaror rivojlanish konsepsiyasi va ekologik taʼlimning dolzarbligi. – Toshkent: O‘zbekiston pedagogika fanlari jurnali, №4, 42–47-betlar.
Raxmonqulov, J. (2020). Ekologik madaniyat va uni shakllantirish omillari. – “Ilm
va taraqqiyot” jurnali, №1(7), 65–71-betlar.
UNESCO. (2005). Education for Sustainable Development: A framework for action. – Paris: UNESCO Publishing.
Capra, F. (1996). The Web of Life: A New Scientific Understanding of Living Systems. – New York: Anchor Books.
Palmer, J. A. (1998). Environmental Education in the 21st Century: Theory, Practice, Progress and Promise. – London: Routledge.
O‘zbekiston Respublikasi Prezidenti tashabbusi bilan: *“Yashil makon” umum
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.