Abstract
Замонавий илм-фан эндиликда тадқиқот методлари қамровини кенгайтириш, илғор жаҳон олимлари тажрибасидан ўтган янгича услуб ва воситаларни ўрганиш ҳамда ўзлаштириш амалиётини тақозо этади. Зеро, илм-фан тараққиётида метод субстанционал компонент бўлиб, билимларни ўзлаштириш, илмий хулосаларда аниқликка эришиш омилидир. Бу борада ўзбек театршунослик фанининг атоқли олимлари илмий меросини ўрганиш, улар томонидан қўлланилган услубий ёндошувлар, методологик ўзига хосликларни тадқиқ этиш ниҳоятда муҳимдир. Мазкур мақолада профессор Муҳсин Қодировнинг қўғирчоқ театри тарихи ва назариясини яратиш борасида олиб борган илмий меросининг бугунги илмий-амалий жараёнларда тутган ўрни ва аҳамияти масалаларига эътибор қаратилган. Олимнинг поэтик манбаларга таянган ҳолда санъат тарихини тиклашда ретроспектив методнинг янги имкониятларини очиш борасидаги изланишлари санъатшунослик илми методологиясини кенгайтиради.
References
Зрелищные искусства Узбекистана. Под редакции М.Туляходжаевой. – Ташкент: San’at, 2008.
Перепелицина Л. Узбекский народный куколный театр. – Ташкент: ГИХЛ, 1959.
Қодиров М. Халқ қўғирчоқ театри. - Тошкент: Ғ.Ғулом номидаги нашриёт, 1971.
Кадыров М. Узбекский традиционный театр кукол. – Ташкент: изд. им. Г.Гуляма, 1979.
Qodirov М., Qodirova S. Qo‘g‘irchoq teatri tarixi. – Toshkent: Talqin, 2006.
Қодиров М. Халқ қўғирчоқ театри. Иккинчи нашри. – Тошкент: San’at, 2022.